Binnenkort in het atelier van Alida, een middag met de Vrouwen van Nu. Alida en ik kunnen enkele weefgetouwen in actie laten zien en we hebben een expositie van werkstukken. Natuurlijk mogen de vrouwen zelf proberen te weven. En voor wie dat wil, de kartonnetjes liggen ook klaar!
Op bijgaande foto een deel van deze expositie. De hoeveelheid werkstukken verrast ons steeds, maar we zijn er erg blij mee en ook trots op, want dit is lang niet alles!

En........ ik heb mijn volgers terug!!!!!
Hoe het kan?? Dat weet ik niet.



Een tafel vol spullen, wat een rijkdom. Hier worden de steentjes alvast geplaatst.



Ook de binnenkant wordt versierd.

Het steekt erg nauw om de steentjes te plaatsen. Het is een kwestie van proberen en het aantal seconden  tellen. De stofjes zijn van katoen, of vilt (wol). Als het een beetje schroeit, is het met een scherp voorwerp meestal weer te herstellen.

Het is lang geleden dat ik heb geschreven. Veel jarigen, waarvoor ik iets gemaakt heb. Tijd om het te fotograferen was er niet, omdat het bijna direct na het maken in cadeaupapier is verpakt.

Mijn oudste kleindochter mocht een slaapfeestje houden voor haar verjaardag en ook ik was daarvoor uitgenodigd.
Papa en zusje Sophie gingen uit logeren.

Tot nu toe hebben we bijna.ieder jaar op de verjaardag geknutseld. Kleindochter Iris bedenkt wat ze wil gaan doen en wij zorgen voor de spulletjes.
Het programma dit jaar bestond uit: chocoladefonduen (fruit, spekjes, biskwietjes, soepstengels, popcorn in de warme chocolade dopen), cadeautjes uitpakken, hotfixsteentjes op bekleed doosje en een portemonneetje "solderen", in de pyama een film kijken van Carry Slee en dan "slapen".
Het knutselen was een groot succes! De spanen doosjes zijn beplakt met stofjes, vilt en daarna versierd met de zg. diamantjes en de portemonneetjes zijn ook versierd. Met grote betrokkenheid is er een aantal uren gewerkt.
Het is mooi om te zien hoe kinderen samenwerken, samen "het leven" delen.
Een geweldig feest voor de kinderen, maar als oma en mama moet je er geen 4 van in een maand hebben, dat hou je niet vol!
Het was een gezellig niet-slaapfeestje, waarbij de stembanden goed getraind overkwamen, want wat hébben sommige dametjes een volume!

Dit mooie wandkleed heb ik voor mijn 65ste verjaardag gekregen.

Het bestaat uit verschillende "lapjes", gemaakt door familie en vrienden. Ook alle kleinkinderen hebben meegedaan.

Een vriendin heeft het kleed in elkaar gezet. Ze heeft iedereen gevraagd iets in te leveren , het idee is in het begin van het jaar al ontstaan en alle betrokkenen hebben een maand of zeven hun mond gehouden. Knap, hoor!!

De plaats voor het kleed was ook al bedacht en zelfs het ophangen is in het diepste geheim gebeurd, terwijl ik buiten beziggehouden werd met cadeautjes en felicitaties.

IK BEN ER HEEEEEEEEL BLIJ MEE!!!!!!

Ik had voor het weekend nog snel even een schering gehaspeld, doorgeregen en aangebonden. Ach, en dan ook nog "even" de eerste inslagen doen, kijken hoe het wordt en of alles goedgegaan was met rijgen.
Nee dus, hevelrijgfout én duidelijk te zien.

Weefgetouw even met rust gelaten, eerst verjaardagen vieren. Bij verjaardag hoort visite en in mijn geval zijn dat ook kleinkinderen. "Mogen wij ook?"  Ja, dat mocht van mij, omdat ik toch de fouten moest herstellen in de inrijg.
De kinderen zijn enthousiast aan het weven geweest, de kleinste heeft de heffers bediend (linnenbinding) .
Van het weefsel heb ik twee mini theedoekjes gemaakt.



Mini's.